Pomysłów na kształt szklanek i kufli jest tysiące. Można powiedzieć, że jest ich prawie tyle samo, ile gatunków piwa na świecie. Zanim jednak dobierzemy odpowiedni kształt naczynia i przystąpimy do nalewania piwa powinniśmy pamiętać i przyswoić sobie kilka reguł postępowania. Każdy duży browar wybiera taki model szkła, który najlepiej odpowiada jego produktowi. Jeżeli jednak chcemy mieć szkło praktyczne w użytkowaniu, a jednocześnie przedstawić walory piwa np. barwę, trwałą pianę, aromat, musimy – niestety – trochę ograniczyć nasze pomysły i fantazję. Kształt naczynia decyduje o szybkości nagrzewania się piwa, utracie CO2 i jego odbiorze przez konsumenta.

Wysokie i wąskie szklanki, albo naczynia ze stożkowym dnem będą z pewnością stwarzały większe problemy z myciem niż szklanka przypominająca starą szklanicę. Jeżeli w szklance piana ma utrzymywać się jak najdłużej, to naczynie nie może być silnie rozszerzane ku górze. Taki kształt może być stosowany do piw nie filtrowanych górnej fermentacji. Dla piw typu pilzneńskiego najlepszy kształt naczynia zapewniający możliwość dobrego mycia i prezentacji piwa to naczynie wykonane ze szkła przezroczystego, przypominające szklanicę, lekko baryłkowate z niewielkim przewężeniem w górnej części.

Niezależnie od rodzaju i kształtu naczynia musi być ono umyte czyli przede wszystkim oczyszczone z tłuszczu, który powoduje szybkie opadanie piany. Do mycia najlepiej stosować środki bezzapachowe. Po umyciu naczynie powinno być dokładnie wypłukane i osuszone. Należy unikać wycierania szklanek mokrą, zatłuszczoną, kłaczącą ściereczką, bo efektem tej czynności – zaraz po nalaniu piwa – będzie wyzwalanie się CO2 właśnie z miejsc, gdzie pozostał pyłek kurzu, tłuszcz i kłaczki tkaniny. Tak przygotowane naczynie należy przechowywać w warunkach, czystego bezzapachowego otoczenia. Przed nalaniem piwa naczynie powinno być wypłukane w czystej zimnej wodzie. Uzyskujemy wtedy gwarancję usunięcia ewentualnych obcych zapachów, wychłodzenia szkła i zwilżenie ścianek naczynia. W ten sposób eliminujemy efekt pienienia piwa w kontakcie z ciepłym i suchym naczyniem.

Najlepszym zauważalnym wzrokowo sygnałem prawidłowo przygotowanego naczynia jest spokojne zachowanie się piwa po nalaniu tzn. utrzymująca się piana oraz charakterystyczne perlenie – wyzwalanie CO2 podobnie jak w szampanie. W naczyniu źle przygotowanym piwo gwałtownie pieni się, a na ściankach pojawiają się powierzchnie pokryte pęcherzykami CO2.